דועאא אבו שרך

דועאא אבו שרך, בת 32 מלוד, גרושה ואם לארבעה בני 4 ,5 ,11 ו-12 נורתה למוות בראשה מטווח קצר, לעיני ילדיה, על-ידי אקדח משתיק קול. המשטרה עצרה ארבעה חשודים, שלושה מהם קרובי משפחתה בשנות ה-20 וה-30 לחייהם.

מהחקירה הראשונית עולה כי הגרוש של אבו שרך אישר לה לראות את ילדיה ולבלות איתם. היא קנתה להם מתנות ובסוף המפגש הילדים חיבקו אותה ויצאו מהרכב. שניות לאחר מכן הגיע רעול פנים שהזיז את הילדים, תפס את אבו שרך בראשה וירה בה עם אקדח משתיק קול.

קרובי משפחתה סיפרו לעיתון "הארץ" כי לפני כשנתיים בן זוגה לשעבר חטף אותה וניסה לרצוח אותה – אך היא הצליחה להימלט. לדבריהם, אבו שרך שהתה בבית הוריה ובן זוגה לשעבר בא לאסוף אותה באופן חריג עם ילדיהם ברכב ואמר לה שהם נוסעים לביתם, אך נהג לאזור יער בן שמן. אז הוא אמר לה ש"אף אחד לא יראה אותך ולא יידע היכן את לעולם", וניסה לחנוק אותה. היא החלה לצרוח ולהיאבק בו ולבסוף הצליחה לברוח יחד עם שניים מילדיה. גורמי הרווחה אישרו כי לפני כשנתיים התרחש אירוע אלימות קשה מאוד מצדו של בן הזוג לשעבר כלפיה בנוכחות הילדים, כאשר ניסה לקחת אותה ליער מרוחק מביתם וניסה לחנוק אותה.

"היא קיבלה מספר איומים ברצח חוץ מהמקרה הזה", אמרה קרובת משפחתה. "היא היתה חוזרת לבית ההורים באופן קבוע עם סימנים כחולים וחששה לחייה. מאז שהם התחתנו לפני יותר מעשור היא היתה מקבלת ממנו מכות. הוא היה עושה את זה ליד הילדים, כולם ידעו שהוא מתעלל בה. גם על הילדים היה מאיים שאם ייפגשו עם אמא שלהם הוא יהרוג אותם". לדברי קרובי משפחתה, היא התלוננה במשטרה בגין האלימות.

יהי זכרך ברוך דועאא, יהי זכרך משמעותי.

 

***

מדי 16.5 ימים בממוצע נרצחת אישה בישראל על ידי אחד מהאנשים הקרובים לה ביותר, בן זוג, אח, אבא, בן, דוד. אלה לא רציחות "על רקע רומנטי" או "על כבוד המשפחה" או "טרגדיה אישית". זו תופעה חברתית שנוגעת לכולנו, ואין בה שום דבר רומנטי או מעורר כבוד.

רק בשנה האחרונה נרצחו 19 מאחיותינו; יהודיות וערביות, ילידות הארץ ועולות, צעירות ומבוגרות, רווקות נשואות וגרושות, ילדות, אימהות וסבתות, שכנות, קולגות, חברות שלך – נשים כמוני וכמוך שנרצחו בגלל שמישהו האמין שאסור להן לחלום, לעשות, לחיות איך שהן רוצות. בגלל שמישהו האמין שהן שייכות לו, שיש לו זכות עליהן, על חייהן ועל גופן.

וזו רק נקודת הקצה של האלימות נגד נשים; לפי אומדני המשטרה, כ-200,000 נשים ו-600,000 ילדות וילדים חיות וחיים תחת אלימות במשפחה, בבית, במקום שאמור להיות הכי מוגן ובטוח. כ-12,000 נשים בישראל נמצאות במעגל הזנות, שם הן סופגות אלימות קיצונית במיוחד, הן מצד הסרסורים והן מצד הזנאים, וסובלות לרוב מתחלואה רבה ומהפרעות טראומה. אחת מכל שלוש נשים תחווה תקיפה מינית במהלך חייה. מדי 13 דקות בממוצע פונה אישה או נערה אל אחד ממרכזי הסיוע לנפגעות ונפגעי תקיפה מינית. ב-89% מהמקרים התוקף מוכר למתלוננת.

די! עד כאן!
25 בנובמבר הוא יום המאבק הבינלאומי למניעת אלימות נגד נשים.
ביום הזה נעמוד כולנו יחד לצידן, לצידכן, לצידנו. נקדיש להן את מלוא תשומת הלב שלנו, נזכור אותן ונוקיר אותן. אחיותינו הן. נשמיע יחד את קולן, את קולכן, את קולנו. נדרוש מהרשויות – מהמשטרה, מבתי המשפט, מהתקשורת – מהחברה כולה – לעדכן את הכללים. לדאוג לדבר הבסיסי ביותר: הזכות לחיים, הזכות לביטחון, הזכות להיות היחידות שמקבלות החלטות לגבי עצמנו.
בואו, נשים לזה סוף.

***

ניפגש ביום שישי, יום המאבק הבינלאומי באלימות נגד נשים.
התכנסות בשעה 11:00 בכיכר הבימה בתל אביב. מוזמנות ומוזמנים.

לעמוד האירוע בפייסבוק

***

في البلاد تقتل امرأة كل 16.5 يوما في المعدل على يد أقرب الناس لها: الزوج، الأخ، الأب، الابن، العم.

هذه الجرائم خالية من أي شرف وحب, بالإضافة أنها مرفوضة ولا تزيد من فخر وشرف العائلة أبدا . هذه ظاهرة اجتماعية تؤثر علينا جميعا،

19 امرأة من أخواتنا قُتلن خلال العام الماضي فقط: سيما جرانوت, ماجدة أبو جابر, رنين رحال, إيلانا كوهن, سميرة إسماعيل, ملكة بينشويلي, هيلي سوبول,  في الثلاثين عمرها من بئر  السبع,  في الثلاثة والخمسين من عمرها موشاف زيّتان, ميريام إلتي, إمرأة بسن السابعة والستون من تل أبيب, نيلي روتبرد, أنيستاسيّا روسنوب, لوبوب خاجنوفا, سلام عبدالله, أمنة ياسين, دعاء أبو شرخ, هويدة شوا,

هدى أبو صراري

يهوديات وعربيات من سكان البلاد, مهاجرات، شابات ونساء، عزباوات, متزوجات ومطلقات, فتيات, أُمهات وجدات. قد يكونوا جاراتك، زميلاتك في العمل, صديقاتك- نساء مثلي ومثلك قتلوا لأن أحدهم قرر بأن لا حق لهن بالحياة, بالحلم وبالحرية. هؤلاء المجرمين يظنون بان المرأة هي غرض يملكونه ويتصرفون به كما شاءوا, وكأن جسد وحياة النساء ملك هؤلاء المجرمين.

وهذا ليس سوى طرف الجليد في العنف ضد النساء: فوفقا لتقديرات الشرطة فأن حوال 200,000 امرأة, 600,000 طفلا وطفلة يعيشون في جحيم العنف المنزلي, ذلك المكان الذي من المفروض أن يكون الأكثر  أمانا لهن ولهم.  بالإضافة لكل ذلك, فأن  12,000 امرأة  تعملن في الدعارة, حيث يتعرضن لأشد العنف هناك,  إن كان ذلك من طرف الزبائن أو سماسرة الجنس.  غالبا ما تتعرضن هؤلاء النساء لصدمات النفسية صعبة. وهذه بعض من الإحصاءات الصادمة: -واحدة من ثلاث نساء ستتعرض لاعتداء جنسي خلال سنوات حياتها.

-تتوجه امرأة أو شابة إلى مراكز ضحايا الاعتداء الجنسي  كل 13 دقيقة في المعدل الجنسي.  في 89٪ من حالات التحرش والاعتداء الجنسي المجرم معروف لضحية, بشكل عام يكون هو من  أفراد الأسرة:  زوج، صديق، جار، مزود خدمة، زميل،مدرس أو رجل دين…ألخ.

كفى!

يصادف الخامس والعشرين من تشرين الثاني اليوم العالمي للقضاء على العنف ضد المرأة.

في مثل هذا اليوم, سنقف جميعا إلى جانبهن، إلى جانبكن,  إلى جانبنا: سنكرس لهن كامل اهتمامنا وجهودنا,  سنتذكرهن ونكرمهن: فهن أخواتنا.

سوف نُسمع أصواتهن، أصواتكُن، أصواتنا جميعا.  سنُطالب من السلطات – الشرطة, المحاكم ووسائل الإعلام – كل المجتمع – تعديل القوانين. بأن يقدروا ويقدسوا الحقوق الأساسية في هذه الحياة: الحق في الحياة، الحق في الأمان، الحق باتخاذ القرارات بشأن أنفسنا وحياتنا بحرية واستقلالية.انضموا لنا لنضع حدا لهذه الظاهرة.

***

لقاء يوم الجمعة، هو يوم الكفاح الدولي ضد العنف ضد المرأة.

التجمع في تمام الساعة 11:00 صباحا في تل أبيب ساحة هابيما. مدعوون

لصفحة المجموعة على الفيسبوك

  • תודה לנעמי על כתיבת הטקסט

השאירו תגובה

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.